دیروز پسر بچه ای که در کلاس چهارم ابتدایی درس می خواند، با والدینش برای کاری به بنده مراجعه کرده بود که در حین صحبت هایش متوجه شدم با یکی دو تا از دوستانش در مدرسه بحث هایی داشته است.
از قصد پی بردن به قضیه پرسیدم: چه شده؟
او گفت: ما پارسال تا الان برای انتخابات شورای دانش آموزی با بد عهدی دوستانمان روبرو شدیم. دو تا از آنها به ما گفتند که اگر به آنها رای دهیم، مشکلات شیرهای آبخوری را حل می کنند و در جلسات شواری دانش آموزی با والدین و با مسئولان آموزش و پرورش مشکلات دیگری را نیز مطرح می کنند مثل تعمیر دستشویی ها و یا امکانات بیشتر برای کتابخانه و آزمایشگاه مدرسه، ولی بعد از اینکه ما رای دادیم و آنها عضو شورای دانش آموزی شدند و حتی یکی از آنها رئیس شورای دانش آموزی شد، بعدش ما دیدیم که فقط خودشان را خوش تیپ کردند و روی پروفایل گوشی والدینشان (که همه ء والدین عضو گروه مدرسه می باشند)، عکس هایی با ژست های متفاوت گذاشتند و کلاس گرفتند درحالیکه همه قول هایی را که داده بودند، فراموش کردند. امسال هم ما به آنها رای نمی دهیم تا کیف کنند»
با شنیدن این حرف ها به یاد مطلبی افتادم که خنده ام گرفت:
رای بدهید تا تحریم ها برود. رای بدهید تا سفره هایتان غنی شود. رای بدهید تا راحت تر زندگی کنید. تغییر!تغییر! اصلاح!».
خیلی جالبه. نمی دانم چه فلسفه ای درکاره که اینقدر کودکان ما شبیه بزرگان هستند؟؟؟ به به!
به نظرتون امسال ما به افرادی که فقط دست تکان دادند رای بدهیم یا نه؟ دوباره بیایند و ژست بگیرند؟!
خواهشمندم دور رنگ بنفش و نارنگی را خط بکشید
رای ,ها ,آموزی ,دانش ,شورای ,بدهید ,دانش آموزی ,شورای دانش ,بدهید تا ,از آنها ,دو تا
درباره این سایت